Αναγνώστες

Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

Τι είναι τα μεταλλαγμένα

Αν θέλετε να μάθετε τι είναι τα μεταλλαγμένα και γιατί είναι βλαβερά για τον οργανισμό, μπορείτε να διαβάσετε αυτό το Newsletter  που είναι εισαγωγικό και πολύ ενδιαφέρον. Μεταξύ άλλων, περιγράφει τι είναι τα μεταλλαγμένα προϊόντα, γιατί είναι επιβλαβή για τον οργανισμό μας και πως μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε.

Αν το βρείτε κι εσείς ενδιαφέρον, μπορείτε να στείλετε μήνυμα στη συγγραφέα του Newsletter Carol Grieve στη διεύθυνση carol@foodintegritynow.org για να γίνετε συνδρομητές σε αυτό. Μπορείτε να υποβάλλετε και ερωτήσεις που σας απασχολούν σχετικά με τα μεταλλαγμένα.

Και τέλος, αν σας ενδιαφέρει η υγιεινή διατροφή ρίξτε μια ματιά στο website www.foodintegritynow.org

Καλή Χρονιά με Αυτογνωσία και χωρίς Κατάθλιψη

Εύχομαι σε όλους αυτή η χρονιά να μας φέρει πιο κοντά στον πραγματικό μας εαυτό, στις ικανότητες έχουμε και στο σκοπό μας στον πλανήτη Γη, σ' αυτή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που επιλέξαμε να βρισκόμαστε εδώ!
Ο χειμώνας είναι εποχή για γύρισμα προς τα μέσα. Πολλές φορές, εμπόδιο σε αυτό είναι η κατάθλιψη, που μπορεί να είναι πιο έντονη τους χειμερινούς μήνες και να αυξάνεται λόγω της οικονομικής κρίσης.

Η φύση μας υποστηρίζει σε αυτή τη διαδικασία με θεραπευτικά βότανα που μας προσφέρει.  Κάντε κλικ εδώ για να δείτε ένα ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με τα βότανα που βοηθούν την κατάθλιψη.

Να είστε όλοι πολύ καλά!

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Συναισθηματική Κακοποίηση Γονιών προς Παιδιά - μήπως την έχετε υποστεί ως παιδί ή/και κάνετε το ίδιο στα παιδιά σας χωρίς να το συνειδητοποιείτε;


Το άρθρο αυτό, καλύπτει μια έννοια η οποία δεν είναι ακόμα γνωστή στην διεθνή επιστημονική κοινότητα της ψυχολογίας ή της ψυχιατρικής, δεν υποστηρίζεται απο βιβλιογραφία ή έρευνες, ενώ χρησιμοποιείται αφιδώς η λέξη "αιμομιξία" - όμως παρόλα αυτά παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον και μπορεί να αποτελέσει βάση για περισσότερες συζητήσεις αλλά και χρήσιμες σκέψεις απο την πλευρά των γονέων.

Γράφει η ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΠΡΕΚΑΤΕ, πρόεδρος του «Μέντορα για την Παιδική Προστασία και Ευημερία», συνεργάτις της ειδικής διαγνωστικής θεραπευτικής μονάδας «Σπύρος Δοξιάδης - Ερευνα για το Παιδί» vprek2000(at)yahoo.gr, www.mentoras.org

"Η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση είναι μια σχετικά άγνωστη αλλά πολύ συνηθισμένη μορφή κακοποίησης. Δεν περιλαμβάνει ασέλγεια ούτε σωματική βία. Σπάνια αναγνωρίζεται από τους δράστες, από τα θύματα ή από τον περίγυρο ως κακοποίηση. Απεναντίας, ο κόσμος συνηθίζει να τη βλέπει ως «υπερβολική αγάπη» ή ότι «του έχει μεγάλη αδυναμία». Οι συνέπειές της όμως είναι πολλές φορές εξίσου σοβαρές με αυτές της ασέλγειας, ενώ η βαθιά άρνηση που την περιβάλλει προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο παιδί: το κάνει να μην εμπιστεύεται την ίδια του την πραγματικότητα.

Συναισθηματική (ή «κεκαλυμμένη») σεξουαλική κακοποίηση έχουμε όταν ο γονιός χρησιμοποιεί το παιδί ως συναισθηματικό σύντροφο. Ο γονιός δεν είναι εκεί για να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού, αλλά το αντίστροφο. Ο γονιός δεν καλύπτεται συναισθηματικά από τη σχέση του με τον σύντροφό του (είτε γιατί αυτός δεν υπάρχει είτε γιατί είναι συναισθηματικά απών είτε λόγω άλλων προβλημάτων) και για να γεμίσει τη δική του μοναξιά δίνει στο παιδί (συνήθως του αντίθετου φύλου) τον ξεχωριστό ρόλο του έμπιστου συντρόφου.
Υποκατάστατο σχέσης
Ετσι, για παράδειγμα: Η μοναχική μητέρα μιλά συνέχεια στον γιο της για τα δικά της προβλήματα, για τη μοναξιά της, ακόμη και για την έλλειψη ερωτικής ικανοποίησης στη ζωή της.

Ο πατέρας κάνει την κόρη του «μικρή πριγκίπισσα» και εκείνη τον συνοδεύει παντού, σχεδόν ως παρτενέρ.

Η μητέρα κοιμάται μαζί με τον γιο της (ακόμη και σε ηλικία 7, 9 ή 11 ετών) με τη δικαιολογία ότι το παιδί φοβάται να κοιμηθεί μόνο του (ενώ στην πραγματικότητα εκείνη χρειάζεται ένα ζεστό σώμα δίπλα της).

Ο πατέρας γίνεται πολύ αυστηρός με τις εξόδους της έφηβης κόρης «για να την προστατέψει», ενώ στην πραγματικότητα ζηλεύει τα φλερτ της.

Η συναισθηματικά αιμομικτική μητέρα υπονομεύει σε σημείο χωρισμού την ερωτική σχέση του γιου με μια γυναίκα με την οποία είναι πραγματικά ερωτευμένος, καθώς απειλούνται η κυριαρχία της και η ικανοποίηση των δικών της αναγκών.

Οταν ο έφηβος ή νεαρός ενήλικας επιθυμεί να αποδεσμευτεί, να φύγει από το σπίτι, ο γονιός τού επιτίθεται ότι «είναι αχάριστος, εγωιστής» ή απλώς «ότι θα πάθει η καρδιά μου...».

Ολες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι κακοποιητικές και τραυματίζουν το παιδί. Ισως φουσκώνει το «εγώ» του παιδιού καθώς ο γονέας έχει εξιδανικεύσει το παιδί, το έχει βάλει στο βάθρο του ήρωα, του «σωτήρα» του. Αυτή η ιδιαίτερη θέση πληρώνεται, όμως, πολύ ακριβά. Το παιδί φέρει ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη και μια ψευδή αίσθηση παντοδυναμίας («εγώ μπορώ να καταστρέψω τη μητέρα μου ή να την κάνω ευτυχισμένη»). Γεμίζει ενοχές, ντροπή, οργή και λύπη γιατί του κλάπηκε η παιδική ηλικία του, η ηλικία της ξεγνοιασιάς, όπου δεν χρειάζεται να ανησυχεί εκείνο για τους γονείς του. Νιώθει την εγκατάλειψη από τον αιμομικτικό γονιό γιατί, στην πραγματικότητα, «η υπερβολική αδυναμία» δεν αφορά καθόλου τις ανάγκες του παιδιού. Νιώθει εγκατάλειψη και από τον άλλο γονιό, ο οποίος συνήθως βολεύεται και δεν χρειάζεται να ασχοληθεί με τον ανικανοποίητο σύντροφο.

Οι συνέπειες, όμως, δεν σταματούν εδώ. Κατατρέχουν το παιδί σε όλη του τη ζωή και σχεδόν σίγουρα θα έχουν αρνητικές συνέπειες στην ικανότητα του παιδιού, όταν θα ενηλικιωθεί, να συνάψει μια ουσιαστική ερωτική σχέση επικοινωνίας - κάτι που πιθανόν να σαμποτάρει και ο γονιός. Το παιδί δεν έχει μάθει να αναγνωρίζει και να καλύπτει τις προσωπικές του ανάγκες καθώς πάντα προηγούνταν οι ανάγκες της μαμάς ή του μπαμπά. Η ανικανότητα αυτή μαζί με τα καταπιεσμένα συναισθήματα οργής, ενοχής, ντροπής και βαθιάς αναξιότητας καθιστούν τον μελλοντικό ενήλικα πολύ ευάλωτο σε εθισμούς διαφόρων ειδών.

Η συναισθηματική αιμομιξία από τη μητέρα είναι κάποιες φορές ο βαθύτερος λόγος για την ανικανότητα του άνδρα να συνάψει ή να «δεσμευτεί» σε μια ουσιαστική σχέση και να επιζητεί με καταναγκαστικό σχεδόν τρόπο ανακούφιση στον σεξουαλικό εθισμό, π.χ. μέσω πορνογραφίας, πορνείας ή αλλεπάλληλων εφήμερων σχέσεων (καθώς αυτά είναι κοινωνικώς αποδεκτά για το ανδρικό φύλο). Η δέσμευση σε μια ουσιαστική σχέση σημαίνει κατά βάθος «εγκατάλειψη της μαμάς» και ο νεαρός (ή όχι και τόσο νεαρός) άνδρας νιώθει πολύ μεγάλες ενοχές.

Καθώς οι διαδικασίες αυτές είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητες, και από το γονιό και από το παιδί, είναι σημαντική για τη θεραπεία η επίγνωση αυτού που πραγματικά συμβαίνει. Είναι, επίσης, σημαντικό να καταλάβει το παιδί ότι δεν φταίει εκείνο που ωθήθηκε σε τέτοιου είδους σχέση και να απενοχοποιηθεί. Η πραγματική αγάπη σημαίνει ότι αφήνουμε το παιδί ελεύθερο να βρει τον δικό του δρόμο. Αυτό ταυτόχρονα ελευθερώνει και τον γονιό προς μια πιο ουσιαστική αναζήτηση του εαυτού του και κάλυψη των αναγκών του μέσα από δικά του ενδιαφέροντα και συνομήλικες παρέες."

Η Βικτωρία Πρεκατέ γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα. Είναι εκπαιδευτικός με βασικές και μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Λονδίνου, με ειδίκευση στη διδασκαλία φυσικομαθηματικών σε παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Είναι επίσης πτυχιούχος του Προγράμματος Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει εκπαιδευτεί με την Βρετανική Οργάνωση Kidspace για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Από το 1992 εργάζεται εθελοντικά σε αγγλικές και ελληνικές οργανώσεις για την προάσπιση των δικαιωμάτων της γυναίκας και του παιδιού και από το 2006 είναι συνεργάτης της Ειδικής Διαγνωστικής και Θεραπευτικής Μονάδας «Σπύρος Δοξιάδης». Είναι βασική συγγραφέας του «Οδηγός Εκπαιδευτικών και Γονέων για την Ανίχνευση της Παιδικής Κακοποίησης», Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, 2004 και συνεπιμελήτρια του «Μυστικό όχι πια: Η αντιμετώπιση της σεξουαλικής κακοποίησης», Ελληνικά Γράμματα, 2006. Είναι η συγγραφέας του βιβλίου «Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και την οικογένεια» που εκδίδεται από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ.

Περισσότερες πληροφορίες για τις υπηρεσίες του "Μέντορα":http://www.mentoras.org/index_files/Ypiresies.htm

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Τα παιδιά μας χρειάζεται να διδαχθούν ΙΣΟΤΗΤΑ και ΣΕΒΑΣΜΟ της ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ - Να σταματήσει ο χλευασμός στα σχολεία

Ένα 14χρονο παιδί αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεξε την γελοιοποίηση από τους συμμαθητές του επειδή ήταν ομοφυλόφιλος

Το φαινόμενο της γελοιοποίησης των παιδιών που είναι διαφορετικά (π.χ. ευαίσθητα, παχιά, πολύ αδύνατα, διαφορετικού φύλου, διαφορετικής εξυπνάδας, διαφορετικής ομορφιάς, διαφορετικού χρώματος κλπ) είναι συχνό στα σχολεία.

Το παιδί άρχισε να γελοιοποιείται από τους συμμαθητές του από τότε που πήγαινε στο δημοτικό, επειδή γεννήθηκε ομοφυλόφιλος και του άρεσε περισσότερο να κάνει παρέα με κορίτσια. Τελικά δεν άντεξε όλη αυτή την γελοιοποίηση και αυτοκτόνησε.  

Αυτό το παιδί ήταν ένας Δάσκαλος. Πριν πεθάνει ανέβασε ένα video στο youtube που περιέγραφε τι περνούσε και μιλούσε για ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ, ανεξαρτήτως χρώματος, φύλου, κιλών, ομορφιάς κλπ.  Δείτε  αυτό το video όπου ο Anderson Cooper από το CNN μιλάει με τους γονείς του παιδιού. Περιέχει και ένα μικρό κομμάτι από το video που ανέβασε ο μικρός στο youtube, όπου μιλάει ο ίδιος

Σας ενθαρρύνω να υποστηρίξετε την καμπάνια του Anderson Cooper για να σταματήσει αυτή η κατάσταση στα σχολείαΜοιραστείτε αυτό το μήνυμα με όσους ξέρετε. Χρειάζεται να αλλάξει αυτή η κατάσταση και να μάθουν τα παιδιά μας ότι έχουν όλοι δικαίωμα στη χαρά και στην αγάπη!!!

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Τι κάνουμε τώρα με την κρίση;

Τους τελευταίους μήνες η χώρα μας βρίσκεται σε μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση, γεμάτη ανασφάλεια και αστάθεια. Έχουμε ήδη ξεπουληθεί και σε λίγο η Ελλάδα που ξέραμε θα είναι ένα κεφάλαιο στο μάθημα της Ιστορίας. Είναι μια κατάσταση που απασχολεί όλους μας και δημιουργεί πολλά ερωτηματικά και προβληματισμό σε σχέση με την ευθύνη που έχει ο καθένας μας γι αυτή την κατάσταση. 

Το θέμα είναι ότι επιτρέψαμε να γίνουν πολλά έκτροπα, πολλές σπατάλες του δημόσιου χρήματος. Επιλέξαμε να είμαστε παθητικοί θεατές σ' αυτό που γινόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια αντί να κατεβούμε όλοι μαζί στους δρόμους όσο ήταν καιρός, να σταματούσαν ταυτόχρονα τα πάντα σε αυτή τη χώρα (συγκοινωνίες, τρένα, σχολεία, πανεπιστήμια, καταστήματα, αεροδρόμια, μεταφορές με φορτηγά κλπ κλπ), μέχρι να γίνει κάτι. Αν αυτό το κάναμε έγκαιρα, πριν καν ξεπουληθούμε στο ΔΝΤ, και αν μέναμε στους δρόμους όλοι, ενωμένοι, μέχρι να γυρίσουν πίσω τα λεφτά οι πολιτικοί που τα καταχράστηκαν (γιατί τα λεφτά δεν εξαφανίστηκαν, κάπου πήγαν), τότε ίσως και να άλλαζε κάτι. 

Αλλά το ζήτημα είναι ότι δεν το κάναμε. Επιλέξαμε να είμαστε παθητικοί. Επιλέξαμε να ξεχάσουμε ότι έχουμε δύναμη κι επιτρέψαμε να γίνει ότι έγινε. Έτσι τώρα νοιώθουμε θύματα και απλά κατεβαίνουμε στους δρόμους να εκτονώσουμε το θυμό μας, αντί να συντονιστούμε προς τη λύση. Δεν μπορώ να δω σε αυτή τη φάση που είμαστε κάποια λύση μαζική. Αυτό που βλέπω είναι τα πράγματα να δυσκολεύουν, γιατί εμείς τα επιτρέψαμε και εξακολουθούμε να το επιτρέπουμε. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι π.χ. θα μπορούσε ο καθένας να βρει (αν δεν το ξέρει ήδη), ή να θυμηθεί (αν το έχει ξεχάσει) το ταλέντο του και τι του αρέσει να κάνει και να αρχίσει να το εξασκεί. Η δυσκολία είναι ότι αυτό μπορεί να είναι τελείως διαφορετικό από αυτό που σπούδασε. π.χ. μπορεί να του αρέσει η κηπουρική ή το τραγούδι, αλλά να σπούδασε μαθηματικά και τώρα να είναι ένας άνεργος μαθηματικός. Εξασκώντας το ταλέντο του μπορεί να μη πλουτίσει άμεσα, αλλά σίγουρα δεν θα πεινάσει και θα είναι χαρούμενος γιατί θα τον γεμίζει το τραγούδι ή ο κήπος που θα περιποιείται και η επαφή με τα λουλούδια και τη Γη, αντί να παραμένει σε κατάθλιψη, θυμό και παθητικότητα, νοιώθοντας θύμα της κυβέρνησης ή του ΔΝΤ. 

Βέβαια, το να δουλέψει κάποιος μόνος του (αντί να είναι υπάλληλος κάπου) είναι κάτι που οι περισσότεροι φοβούνται να το αποφασίζουν. Μπορεί κάποιος να πει "Δεν είναι καιρός τώρα να αρχίσει κανείς δική του δουλειά". Η τωρινή κατάσταση όμως αποδεικνύεται πολύ άσχημη για κάθε είδους υπάλληλο (είτε δημόσιο είτε ιδιωτικό), διότι και ο αριθμός τους και ο μισθός μειώνεται και θα μειώνεται. Αυτά που θεωρούσαμε σίγουρα και σταθερά δεν υπάρχουν πια. Γι αυτό πιστεύω ότι μόνο που μένει είναι το ταλέντο που έχει ο καθένας, έστω κι αν δεν βγάζει πολλά στην αρχή, αλλά θα του δίνει χαρά αν το κάνει με όρεξη. Αναφέρω σαν παράδειγμα δύο ελεύθερες επαγγελματίες στη γειτονιά μου, η  μιά κάνει Πιλάτες και η άλλη κάνει μανικιούρ-πεντικιούρ. Και τα δύο θα μπορούσαν να θεωρηθούν είδη πολυτελείας, ειδικά στην κρίση που περνάμε τώρα και θα περίμενε κάποιος να δει σημαντική μείωση στη δουλειά τους. Απεναντίας, η δουλειά τους έχει αυξηθεί και χρειάζεσαι να πάρεις τουλάχιστον μια βδομάδα πριν τηλέφωνο για να βρεις ραντεβού. Είναι τυχαίο; Όχι. Και οι δύο κοπέλλες έχουν τα εξής κοινά: 

1) είναι εξαιρετικές στη δουλειά τους και 

2) ρίσκαραν τη "σιγουριά" της υπαλληλικής θέσης που είχαν

Η γυμνάστρια έφυγε από το μεγάλο γυμναστήριο που δούλευε και η άλλη ήταν οδοντίατρος, και δούλευε ως υπάλληλος στο οδοντιατρείο κάποιου άλλου, αλλά αποφάσισε να παραιτηθεί, να σπουδάσει μανικιούρ-πεντικιούρ και να ανοίξει τη δική της δουλειά.

Κλείνοντας θέλω να αναφέρω και για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι τελικά αποδείχθηκε ότι απλά είναι ένας τρόπος για να ελέγχονται οι λαοί πιό εύκολα, π.χ. με ένα και μόνο νόμο, ή με ένα και μοναδικό τέρας που εξαπολύουν (π.χ. οικονομική κατάρρευση), πράγμα που θα ήταν δυσκολότερο αν η κάθε χώρα κρατούσε την ανεξαρτησία της, την πραγματική αυτονομία της και το νόμισμά της! 

Ας θυμόμαστε όμως ότι ο κάθε άνθρωπος (όπως και ο κάθε λαός) έχει μεγάλη δύναμη και όσο κι αν την έχει παραδώσει, μπορεί πάντα να τη διεκδικήσει και να την πάρει πίσω, γιατί είναι δική του!!!!

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

People say I'm crazy doing what I'm doing

Γειά σας,


Μιάς και όλα τα θέματα που ανέφερα μέχρι τώρα (Χημικές ουρές, Μεταλλαγμένα, Ηλιακές Καταιγίδες) είναι ακόμη ανοιχτά και μέχρι να γράψω το επόμενο κείμενο, θα ήθελα να αναδημοσιεύσω εδώ τους στίχους από το τραγούδι του  John Lennon

Watching the Wheels

που με εκφράζει αυτή τη στιγμή. Απολαύστε το!

People say I'm crazy doing what I'm doing,
Well they give me all kinds of warnings to save me from ruin,
When I say that I'm o.k. they look at me kind of strange,
Surely your not happy now you no longer play the game,

People say I'm lazy dreaming my life away,
Well they give me all kinds of advice designed to enlighten me,
When I tell that I'm doing Fine watching shadows on the wall,
Don't you miss the big time boy you're no longer on the ball?

I'm just sitting here watching the wheels go round and round,
I really love to watch them roll,
No longer riding on the merry-go-round,
I just had to let it go,

People asking questions lost in confusion,
Well I tell them there's no problem,
Only solutions,
Well they shake their heads and they look at me as if I've lost my mind,
I tell them there's no hurry...
I'm just sitting here doing time,

I'm just sitting here watching the wheels go round and round,
I really love to watch them roll,
No longer riding on the merry-go-round,
I just had to let it go.

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Χημικές Ουρές σήμερα

Γειά σας, δεν ξέρω αν έχετε προσέξει ότι αυτές τις μέρες μας ψεκάζουν μανιωδώς. Έτσι, σήμερα αποφάσισα να τραβήξω κάποιες φωτογραφίες. Η παραπάνω φωτογραφία είναι το πρωί. Μετά από λίγα λεπτά, άρχισαν να απλώνουν τα χημικά, όπως δείχνει  η κάτω φωτογραφία.

Και μετά από ακόμη μερικά λεπτά, φαίνονταν σαν σύννεφα [βλ. πιό κάτω φωτο].

Κάποιος δηλαδή που δεν είχε προσέξει τις γραμμές πιο πριν, θα νόμιζε ότι αυτά είναι κανονικά σύννεφα. Εν τω μεταξύ συνέχισαν τα συγκεκριμένα αεροπλάνα να ρίχνουν, αλλά τώρα το κάνουν διακριτικά, δηλαδή, δεν ψεκάζουν όλα μαζί για να φαίνεται σαν μπακλαβάς στην ατμόσφαιρα, όπως παλιά, γιατί πολλοί τα έχουν πάρει χαμπάρει. Ψεκάζουν σιγά σιγά, ένα αεροπλάνο τώρα, ένα μετά από λίγο.



Το απόγευμα κοίταξα πάλι τον ουρανό, και είδα ότι οι ψεκασμοί συνεχίζονται. Κοιτάξτε αυτή την απογευματινή φωτογραφία.
Εν τω μεταξύ, αν παρατηρήσει κανείς τον ουρανό, θα δει, από τη μια τα αεροπλάνα που μας ψεκάζουν κι από την άλλη, τα κανονικά αεροπλάνα τα οποία είτε δεν βγάζουν τίποτα, είτε, αν είναι ψηλά, βγάζουν τη γνωστή ουρά, η οποία είναι τελείως διαφορετική και μετά εξαφανίζεται.

Να θυμίσω την ταινία ΤΙ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΨΕΚΑΖΟΥΝ που δίνει πολλές πληροφορίες γι αυτό το φαινόμενο.

Όσο για το πως μπορεί να προφυλαχθει κανείς, ας μένει στο σπίτι όταν τα βλέπει αυτά και για 1-2 μέρες ακόμη θα έλεγα, για να μη τα αναπνέει. Αν χρειάζεται να βγει έξω, έχω μάθει ότι οι εισπνοές με αιθέριο έλαιο λεβάντας μπορεί να προφυλάξουν σε κάποιο βαθμό. Υποθέτω προφυλάσσουν από τις αλλαγές που προκαλούνται στη συνείδηση και σου φέρνουν κατάθλιψη, σε κάνουν παθητικό κλπ, γιατί τα χημικά αυτά καθ' εαυτά [οξείδια βαρίου, αλουμινίου, scopolamine κλπ. που έχουν βρει ότι περιέχονται σ' αυτές τις σημικές ουρές] υποθέτω ότι θα τα εισπνέουμε αν βγούμε έξω. Οπότε, όσο μπορούμε ας μένουμε μέσα.