Αναγνώστες

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Συναισθηματική Κακοποίηση Γονιών προς Παιδιά - μήπως την έχετε υποστεί ως παιδί ή/και κάνετε το ίδιο στα παιδιά σας χωρίς να το συνειδητοποιείτε;


Το άρθρο αυτό, καλύπτει μια έννοια η οποία δεν είναι ακόμα γνωστή στην διεθνή επιστημονική κοινότητα της ψυχολογίας ή της ψυχιατρικής, δεν υποστηρίζεται απο βιβλιογραφία ή έρευνες, ενώ χρησιμοποιείται αφιδώς η λέξη "αιμομιξία" - όμως παρόλα αυτά παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον και μπορεί να αποτελέσει βάση για περισσότερες συζητήσεις αλλά και χρήσιμες σκέψεις απο την πλευρά των γονέων.

Γράφει η ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΠΡΕΚΑΤΕ, πρόεδρος του «Μέντορα για την Παιδική Προστασία και Ευημερία», συνεργάτις της ειδικής διαγνωστικής θεραπευτικής μονάδας «Σπύρος Δοξιάδης - Ερευνα για το Παιδί» vprek2000(at)yahoo.gr, www.mentoras.org

"Η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση είναι μια σχετικά άγνωστη αλλά πολύ συνηθισμένη μορφή κακοποίησης. Δεν περιλαμβάνει ασέλγεια ούτε σωματική βία. Σπάνια αναγνωρίζεται από τους δράστες, από τα θύματα ή από τον περίγυρο ως κακοποίηση. Απεναντίας, ο κόσμος συνηθίζει να τη βλέπει ως «υπερβολική αγάπη» ή ότι «του έχει μεγάλη αδυναμία». Οι συνέπειές της όμως είναι πολλές φορές εξίσου σοβαρές με αυτές της ασέλγειας, ενώ η βαθιά άρνηση που την περιβάλλει προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο παιδί: το κάνει να μην εμπιστεύεται την ίδια του την πραγματικότητα.

Συναισθηματική (ή «κεκαλυμμένη») σεξουαλική κακοποίηση έχουμε όταν ο γονιός χρησιμοποιεί το παιδί ως συναισθηματικό σύντροφο. Ο γονιός δεν είναι εκεί για να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού, αλλά το αντίστροφο. Ο γονιός δεν καλύπτεται συναισθηματικά από τη σχέση του με τον σύντροφό του (είτε γιατί αυτός δεν υπάρχει είτε γιατί είναι συναισθηματικά απών είτε λόγω άλλων προβλημάτων) και για να γεμίσει τη δική του μοναξιά δίνει στο παιδί (συνήθως του αντίθετου φύλου) τον ξεχωριστό ρόλο του έμπιστου συντρόφου.
Υποκατάστατο σχέσης
Ετσι, για παράδειγμα: Η μοναχική μητέρα μιλά συνέχεια στον γιο της για τα δικά της προβλήματα, για τη μοναξιά της, ακόμη και για την έλλειψη ερωτικής ικανοποίησης στη ζωή της.

Ο πατέρας κάνει την κόρη του «μικρή πριγκίπισσα» και εκείνη τον συνοδεύει παντού, σχεδόν ως παρτενέρ.

Η μητέρα κοιμάται μαζί με τον γιο της (ακόμη και σε ηλικία 7, 9 ή 11 ετών) με τη δικαιολογία ότι το παιδί φοβάται να κοιμηθεί μόνο του (ενώ στην πραγματικότητα εκείνη χρειάζεται ένα ζεστό σώμα δίπλα της).

Ο πατέρας γίνεται πολύ αυστηρός με τις εξόδους της έφηβης κόρης «για να την προστατέψει», ενώ στην πραγματικότητα ζηλεύει τα φλερτ της.

Η συναισθηματικά αιμομικτική μητέρα υπονομεύει σε σημείο χωρισμού την ερωτική σχέση του γιου με μια γυναίκα με την οποία είναι πραγματικά ερωτευμένος, καθώς απειλούνται η κυριαρχία της και η ικανοποίηση των δικών της αναγκών.

Οταν ο έφηβος ή νεαρός ενήλικας επιθυμεί να αποδεσμευτεί, να φύγει από το σπίτι, ο γονιός τού επιτίθεται ότι «είναι αχάριστος, εγωιστής» ή απλώς «ότι θα πάθει η καρδιά μου...».

Ολες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι κακοποιητικές και τραυματίζουν το παιδί. Ισως φουσκώνει το «εγώ» του παιδιού καθώς ο γονέας έχει εξιδανικεύσει το παιδί, το έχει βάλει στο βάθρο του ήρωα, του «σωτήρα» του. Αυτή η ιδιαίτερη θέση πληρώνεται, όμως, πολύ ακριβά. Το παιδί φέρει ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη και μια ψευδή αίσθηση παντοδυναμίας («εγώ μπορώ να καταστρέψω τη μητέρα μου ή να την κάνω ευτυχισμένη»). Γεμίζει ενοχές, ντροπή, οργή και λύπη γιατί του κλάπηκε η παιδική ηλικία του, η ηλικία της ξεγνοιασιάς, όπου δεν χρειάζεται να ανησυχεί εκείνο για τους γονείς του. Νιώθει την εγκατάλειψη από τον αιμομικτικό γονιό γιατί, στην πραγματικότητα, «η υπερβολική αδυναμία» δεν αφορά καθόλου τις ανάγκες του παιδιού. Νιώθει εγκατάλειψη και από τον άλλο γονιό, ο οποίος συνήθως βολεύεται και δεν χρειάζεται να ασχοληθεί με τον ανικανοποίητο σύντροφο.

Οι συνέπειες, όμως, δεν σταματούν εδώ. Κατατρέχουν το παιδί σε όλη του τη ζωή και σχεδόν σίγουρα θα έχουν αρνητικές συνέπειες στην ικανότητα του παιδιού, όταν θα ενηλικιωθεί, να συνάψει μια ουσιαστική ερωτική σχέση επικοινωνίας - κάτι που πιθανόν να σαμποτάρει και ο γονιός. Το παιδί δεν έχει μάθει να αναγνωρίζει και να καλύπτει τις προσωπικές του ανάγκες καθώς πάντα προηγούνταν οι ανάγκες της μαμάς ή του μπαμπά. Η ανικανότητα αυτή μαζί με τα καταπιεσμένα συναισθήματα οργής, ενοχής, ντροπής και βαθιάς αναξιότητας καθιστούν τον μελλοντικό ενήλικα πολύ ευάλωτο σε εθισμούς διαφόρων ειδών.

Η συναισθηματική αιμομιξία από τη μητέρα είναι κάποιες φορές ο βαθύτερος λόγος για την ανικανότητα του άνδρα να συνάψει ή να «δεσμευτεί» σε μια ουσιαστική σχέση και να επιζητεί με καταναγκαστικό σχεδόν τρόπο ανακούφιση στον σεξουαλικό εθισμό, π.χ. μέσω πορνογραφίας, πορνείας ή αλλεπάλληλων εφήμερων σχέσεων (καθώς αυτά είναι κοινωνικώς αποδεκτά για το ανδρικό φύλο). Η δέσμευση σε μια ουσιαστική σχέση σημαίνει κατά βάθος «εγκατάλειψη της μαμάς» και ο νεαρός (ή όχι και τόσο νεαρός) άνδρας νιώθει πολύ μεγάλες ενοχές.

Καθώς οι διαδικασίες αυτές είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητες, και από το γονιό και από το παιδί, είναι σημαντική για τη θεραπεία η επίγνωση αυτού που πραγματικά συμβαίνει. Είναι, επίσης, σημαντικό να καταλάβει το παιδί ότι δεν φταίει εκείνο που ωθήθηκε σε τέτοιου είδους σχέση και να απενοχοποιηθεί. Η πραγματική αγάπη σημαίνει ότι αφήνουμε το παιδί ελεύθερο να βρει τον δικό του δρόμο. Αυτό ταυτόχρονα ελευθερώνει και τον γονιό προς μια πιο ουσιαστική αναζήτηση του εαυτού του και κάλυψη των αναγκών του μέσα από δικά του ενδιαφέροντα και συνομήλικες παρέες."

Η Βικτωρία Πρεκατέ γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα. Είναι εκπαιδευτικός με βασικές και μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Λονδίνου, με ειδίκευση στη διδασκαλία φυσικομαθηματικών σε παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Είναι επίσης πτυχιούχος του Προγράμματος Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει εκπαιδευτεί με την Βρετανική Οργάνωση Kidspace για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Από το 1992 εργάζεται εθελοντικά σε αγγλικές και ελληνικές οργανώσεις για την προάσπιση των δικαιωμάτων της γυναίκας και του παιδιού και από το 2006 είναι συνεργάτης της Ειδικής Διαγνωστικής και Θεραπευτικής Μονάδας «Σπύρος Δοξιάδης». Είναι βασική συγγραφέας του «Οδηγός Εκπαιδευτικών και Γονέων για την Ανίχνευση της Παιδικής Κακοποίησης», Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, 2004 και συνεπιμελήτρια του «Μυστικό όχι πια: Η αντιμετώπιση της σεξουαλικής κακοποίησης», Ελληνικά Γράμματα, 2006. Είναι η συγγραφέας του βιβλίου «Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και την οικογένεια» που εκδίδεται από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ.

Περισσότερες πληροφορίες για τις υπηρεσίες του "Μέντορα":http://www.mentoras.org/index_files/Ypiresies.htm

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Τα παιδιά μας χρειάζεται να διδαχθούν ΙΣΟΤΗΤΑ και ΣΕΒΑΣΜΟ της ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ - Να σταματήσει ο χλευασμός στα σχολεία

Ένα 14χρονο παιδί αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεξε την γελοιοποίηση από τους συμμαθητές του επειδή ήταν ομοφυλόφιλος

Το φαινόμενο της γελοιοποίησης των παιδιών που είναι διαφορετικά (π.χ. ευαίσθητα, παχιά, πολύ αδύνατα, διαφορετικού φύλου, διαφορετικής εξυπνάδας, διαφορετικής ομορφιάς, διαφορετικού χρώματος κλπ) είναι συχνό στα σχολεία.

Το παιδί άρχισε να γελοιοποιείται από τους συμμαθητές του από τότε που πήγαινε στο δημοτικό, επειδή γεννήθηκε ομοφυλόφιλος και του άρεσε περισσότερο να κάνει παρέα με κορίτσια. Τελικά δεν άντεξε όλη αυτή την γελοιοποίηση και αυτοκτόνησε.  

Αυτό το παιδί ήταν ένας Δάσκαλος. Πριν πεθάνει ανέβασε ένα video στο youtube που περιέγραφε τι περνούσε και μιλούσε για ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ, ανεξαρτήτως χρώματος, φύλου, κιλών, ομορφιάς κλπ.  Δείτε  αυτό το video όπου ο Anderson Cooper από το CNN μιλάει με τους γονείς του παιδιού. Περιέχει και ένα μικρό κομμάτι από το video που ανέβασε ο μικρός στο youtube, όπου μιλάει ο ίδιος

Σας ενθαρρύνω να υποστηρίξετε την καμπάνια του Anderson Cooper για να σταματήσει αυτή η κατάσταση στα σχολείαΜοιραστείτε αυτό το μήνυμα με όσους ξέρετε. Χρειάζεται να αλλάξει αυτή η κατάσταση και να μάθουν τα παιδιά μας ότι έχουν όλοι δικαίωμα στη χαρά και στην αγάπη!!!

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Τι κάνουμε τώρα με την κρίση;

Τους τελευταίους μήνες η χώρα μας βρίσκεται σε μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση, γεμάτη ανασφάλεια και αστάθεια. Έχουμε ήδη ξεπουληθεί και σε λίγο η Ελλάδα που ξέραμε θα είναι ένα κεφάλαιο στο μάθημα της Ιστορίας. Είναι μια κατάσταση που απασχολεί όλους μας και δημιουργεί πολλά ερωτηματικά και προβληματισμό σε σχέση με την ευθύνη που έχει ο καθένας μας γι αυτή την κατάσταση. 

Το θέμα είναι ότι επιτρέψαμε να γίνουν πολλά έκτροπα, πολλές σπατάλες του δημόσιου χρήματος. Επιλέξαμε να είμαστε παθητικοί θεατές σ' αυτό που γινόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια αντί να κατεβούμε όλοι μαζί στους δρόμους όσο ήταν καιρός, να σταματούσαν ταυτόχρονα τα πάντα σε αυτή τη χώρα (συγκοινωνίες, τρένα, σχολεία, πανεπιστήμια, καταστήματα, αεροδρόμια, μεταφορές με φορτηγά κλπ κλπ), μέχρι να γίνει κάτι. Αν αυτό το κάναμε έγκαιρα, πριν καν ξεπουληθούμε στο ΔΝΤ, και αν μέναμε στους δρόμους όλοι, ενωμένοι, μέχρι να γυρίσουν πίσω τα λεφτά οι πολιτικοί που τα καταχράστηκαν (γιατί τα λεφτά δεν εξαφανίστηκαν, κάπου πήγαν), τότε ίσως και να άλλαζε κάτι. 

Αλλά το ζήτημα είναι ότι δεν το κάναμε. Επιλέξαμε να είμαστε παθητικοί. Επιλέξαμε να ξεχάσουμε ότι έχουμε δύναμη κι επιτρέψαμε να γίνει ότι έγινε. Έτσι τώρα νοιώθουμε θύματα και απλά κατεβαίνουμε στους δρόμους να εκτονώσουμε το θυμό μας, αντί να συντονιστούμε προς τη λύση. Δεν μπορώ να δω σε αυτή τη φάση που είμαστε κάποια λύση μαζική. Αυτό που βλέπω είναι τα πράγματα να δυσκολεύουν, γιατί εμείς τα επιτρέψαμε και εξακολουθούμε να το επιτρέπουμε. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι π.χ. θα μπορούσε ο καθένας να βρει (αν δεν το ξέρει ήδη), ή να θυμηθεί (αν το έχει ξεχάσει) το ταλέντο του και τι του αρέσει να κάνει και να αρχίσει να το εξασκεί. Η δυσκολία είναι ότι αυτό μπορεί να είναι τελείως διαφορετικό από αυτό που σπούδασε. π.χ. μπορεί να του αρέσει η κηπουρική ή το τραγούδι, αλλά να σπούδασε μαθηματικά και τώρα να είναι ένας άνεργος μαθηματικός. Εξασκώντας το ταλέντο του μπορεί να μη πλουτίσει άμεσα, αλλά σίγουρα δεν θα πεινάσει και θα είναι χαρούμενος γιατί θα τον γεμίζει το τραγούδι ή ο κήπος που θα περιποιείται και η επαφή με τα λουλούδια και τη Γη, αντί να παραμένει σε κατάθλιψη, θυμό και παθητικότητα, νοιώθοντας θύμα της κυβέρνησης ή του ΔΝΤ. 

Βέβαια, το να δουλέψει κάποιος μόνος του (αντί να είναι υπάλληλος κάπου) είναι κάτι που οι περισσότεροι φοβούνται να το αποφασίζουν. Μπορεί κάποιος να πει "Δεν είναι καιρός τώρα να αρχίσει κανείς δική του δουλειά". Η τωρινή κατάσταση όμως αποδεικνύεται πολύ άσχημη για κάθε είδους υπάλληλο (είτε δημόσιο είτε ιδιωτικό), διότι και ο αριθμός τους και ο μισθός μειώνεται και θα μειώνεται. Αυτά που θεωρούσαμε σίγουρα και σταθερά δεν υπάρχουν πια. Γι αυτό πιστεύω ότι μόνο που μένει είναι το ταλέντο που έχει ο καθένας, έστω κι αν δεν βγάζει πολλά στην αρχή, αλλά θα του δίνει χαρά αν το κάνει με όρεξη. Αναφέρω σαν παράδειγμα δύο ελεύθερες επαγγελματίες στη γειτονιά μου, η  μιά κάνει Πιλάτες και η άλλη κάνει μανικιούρ-πεντικιούρ. Και τα δύο θα μπορούσαν να θεωρηθούν είδη πολυτελείας, ειδικά στην κρίση που περνάμε τώρα και θα περίμενε κάποιος να δει σημαντική μείωση στη δουλειά τους. Απεναντίας, η δουλειά τους έχει αυξηθεί και χρειάζεσαι να πάρεις τουλάχιστον μια βδομάδα πριν τηλέφωνο για να βρεις ραντεβού. Είναι τυχαίο; Όχι. Και οι δύο κοπέλλες έχουν τα εξής κοινά: 

1) είναι εξαιρετικές στη δουλειά τους και 

2) ρίσκαραν τη "σιγουριά" της υπαλληλικής θέσης που είχαν

Η γυμνάστρια έφυγε από το μεγάλο γυμναστήριο που δούλευε και η άλλη ήταν οδοντίατρος, και δούλευε ως υπάλληλος στο οδοντιατρείο κάποιου άλλου, αλλά αποφάσισε να παραιτηθεί, να σπουδάσει μανικιούρ-πεντικιούρ και να ανοίξει τη δική της δουλειά.

Κλείνοντας θέλω να αναφέρω και για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι τελικά αποδείχθηκε ότι απλά είναι ένας τρόπος για να ελέγχονται οι λαοί πιό εύκολα, π.χ. με ένα και μόνο νόμο, ή με ένα και μοναδικό τέρας που εξαπολύουν (π.χ. οικονομική κατάρρευση), πράγμα που θα ήταν δυσκολότερο αν η κάθε χώρα κρατούσε την ανεξαρτησία της, την πραγματική αυτονομία της και το νόμισμά της! 

Ας θυμόμαστε όμως ότι ο κάθε άνθρωπος (όπως και ο κάθε λαός) έχει μεγάλη δύναμη και όσο κι αν την έχει παραδώσει, μπορεί πάντα να τη διεκδικήσει και να την πάρει πίσω, γιατί είναι δική του!!!!

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

People say I'm crazy doing what I'm doing

Γειά σας,


Μιάς και όλα τα θέματα που ανέφερα μέχρι τώρα (Χημικές ουρές, Μεταλλαγμένα, Ηλιακές Καταιγίδες) είναι ακόμη ανοιχτά και μέχρι να γράψω το επόμενο κείμενο, θα ήθελα να αναδημοσιεύσω εδώ τους στίχους από το τραγούδι του  John Lennon

Watching the Wheels

που με εκφράζει αυτή τη στιγμή. Απολαύστε το!

People say I'm crazy doing what I'm doing,
Well they give me all kinds of warnings to save me from ruin,
When I say that I'm o.k. they look at me kind of strange,
Surely your not happy now you no longer play the game,

People say I'm lazy dreaming my life away,
Well they give me all kinds of advice designed to enlighten me,
When I tell that I'm doing Fine watching shadows on the wall,
Don't you miss the big time boy you're no longer on the ball?

I'm just sitting here watching the wheels go round and round,
I really love to watch them roll,
No longer riding on the merry-go-round,
I just had to let it go,

People asking questions lost in confusion,
Well I tell them there's no problem,
Only solutions,
Well they shake their heads and they look at me as if I've lost my mind,
I tell them there's no hurry...
I'm just sitting here doing time,

I'm just sitting here watching the wheels go round and round,
I really love to watch them roll,
No longer riding on the merry-go-round,
I just had to let it go.

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Χημικές Ουρές σήμερα

Γειά σας, δεν ξέρω αν έχετε προσέξει ότι αυτές τις μέρες μας ψεκάζουν μανιωδώς. Έτσι, σήμερα αποφάσισα να τραβήξω κάποιες φωτογραφίες. Η παραπάνω φωτογραφία είναι το πρωί. Μετά από λίγα λεπτά, άρχισαν να απλώνουν τα χημικά, όπως δείχνει  η κάτω φωτογραφία.

Και μετά από ακόμη μερικά λεπτά, φαίνονταν σαν σύννεφα [βλ. πιό κάτω φωτο].

Κάποιος δηλαδή που δεν είχε προσέξει τις γραμμές πιο πριν, θα νόμιζε ότι αυτά είναι κανονικά σύννεφα. Εν τω μεταξύ συνέχισαν τα συγκεκριμένα αεροπλάνα να ρίχνουν, αλλά τώρα το κάνουν διακριτικά, δηλαδή, δεν ψεκάζουν όλα μαζί για να φαίνεται σαν μπακλαβάς στην ατμόσφαιρα, όπως παλιά, γιατί πολλοί τα έχουν πάρει χαμπάρει. Ψεκάζουν σιγά σιγά, ένα αεροπλάνο τώρα, ένα μετά από λίγο.



Το απόγευμα κοίταξα πάλι τον ουρανό, και είδα ότι οι ψεκασμοί συνεχίζονται. Κοιτάξτε αυτή την απογευματινή φωτογραφία.
Εν τω μεταξύ, αν παρατηρήσει κανείς τον ουρανό, θα δει, από τη μια τα αεροπλάνα που μας ψεκάζουν κι από την άλλη, τα κανονικά αεροπλάνα τα οποία είτε δεν βγάζουν τίποτα, είτε, αν είναι ψηλά, βγάζουν τη γνωστή ουρά, η οποία είναι τελείως διαφορετική και μετά εξαφανίζεται.

Να θυμίσω την ταινία ΤΙ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΨΕΚΑΖΟΥΝ που δίνει πολλές πληροφορίες γι αυτό το φαινόμενο.

Όσο για το πως μπορεί να προφυλαχθει κανείς, ας μένει στο σπίτι όταν τα βλέπει αυτά και για 1-2 μέρες ακόμη θα έλεγα, για να μη τα αναπνέει. Αν χρειάζεται να βγει έξω, έχω μάθει ότι οι εισπνοές με αιθέριο έλαιο λεβάντας μπορεί να προφυλάξουν σε κάποιο βαθμό. Υποθέτω προφυλάσσουν από τις αλλαγές που προκαλούνται στη συνείδηση και σου φέρνουν κατάθλιψη, σε κάνουν παθητικό κλπ, γιατί τα χημικά αυτά καθ' εαυτά [οξείδια βαρίου, αλουμινίου, scopolamine κλπ. που έχουν βρει ότι περιέχονται σ' αυτές τις σημικές ουρές] υποθέτω ότι θα τα εισπνέουμε αν βγούμε έξω. Οπότε, όσο μπορούμε ας μένουμε μέσα.




Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

ΗΛΙΑΚΕΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ - Προετοιμασία με Σοφία

Τις τελευταίες μέρες έχουμε καταιγισμό ισχυρών ηλιακών καταιγίδων (solar flares ή solar storms), ενώ αναμένονται κι άλλες  Αυτές οι καταιγίδες θεωρούνται οι ισχυρότερες που έχουν παρατηρηθεί από το 2006 και μετά. Οι καταιγίδες είναι συνήθως αποτέλεσμα μεγάλων εκρήξεων που γίνονται στην επιφάνεια του Ηλιου. Ανάλογα με την έντασή τους, μπορούν να  δημιουργήσουν προβλήματα στα δίκτυα ηλεκτροδότησης αλλά και στις τηλεπικοινωνίες. Η τελευταία ηλιακή καταιγίδα προκάλεσε ζημιές στις τηλεπικοινωνίες στην Κίνα.

Από δημοσιεύσεις της ΝΑSA αναμένεται μια μεγάλη ηλιακή καταιγίδα που θα σταματήσει τις τηλεπικοινωνίες στον πλανήτη, το δίκτυο ύδρευσης κλπ. «Γνωρίζουμε ότι έρχεται όμως δεν ξέρουμε πόσο άσχημα θα είναι τα πράγματα», δήλωσε ο Dr. Richard Fisher, διευθυντής του τμήματος ηλιακής φυσικής της Nasa, στη Daily Telegraph. «Θα διαταράξει τηλεπικοινωνίες, δορυφόρους, αεροπορικά ταξίδια, τράπεζες, υπολογιστές, ότι είναι ηλεκτρονικό. Θα προκαλέσει σημαντικά προβλήματα για την ανθρωπότητα», πρόσθεσε. «Μεγάλες περιοχές θα μείνουν χωρίς ηλεκτρική ενέργεια και θα είναι πολύ δύσκολο να αποκατασταθούν οι ζημιές. Οι ηλιακές εκρήξεις μεταβάλλουν το μαγνητικό πεδίο της γης πολύ γρήγορα σαν κεραυνός». 

Επομένως, καλό είναι να εφοδιαστεί κάποιος με ό.τι θα χρειαστεί για ένα μήνα: νερό, τροφή, τα φάρμακά του, ίσως και με κάποια μετρητά, κλπ. Έτσι μπορεί να μην επηρεαστεί πολύ από τον πανικό που θα κυριεύσει τον περισσότερο κόσμο που θα είναι απροετοίμαστος. Σίγουρα μετά από αυτό δεν θα είμαστε οι ίδιοι.
Πότε θα γίνει αυτή η καταιγίδα; η απάντηση είναι δεν γνωρίζουμε. Άλλοι λένε το 2012, άλλοι το 2013. Το σίγουρο είναι ότι οι καταιγίδες θα συνεχίζονται μέχρι το 2016. Οπότε καλό είναι να είμαστε προετοιμασμένοι ανά πάσα στιγμή.

Οι κάτωθι ιστοσελίδες παρέχουν περισσότερες πληροφορίες γι αυτό το φαινόμενο.

Η ηλιακή καταιγίδα που έρχεται το 2012!
 

Εύχομαι σε όλους να κάνουμε επιλογές με Σοφία!

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

ΦΑΚΕΛΟΣ ΜΟΝΣΑΝΤΟ - Ένας γενετικός εφιάλτης

Ο τίτλος της ανάρτησης "ΦΑΚΕΛΟΣ ΜΟΝΣΑΝΤΟ - Ένας γενετικός εφιάλτης"  είναι τίτλος βιβλίου. Τίτλος Πρωτότυπου: Le Monde Selon Monsanto. Συγγραφέας: Μαρί Μονίκ Ρομπεν. Μετάφραση: Μαρία Παπαηλιάδη. Εκδόσεις Πάπυρος

Επίσης, υπάρχει και αντίστοιχη ταινία με τίτλο The World According to Monsanto

Η Μονσάντο είναι ηγετική δύναμη παγκόσμια στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ), με πωλήσεις 11,7 δισ. δολλαρίων το 2009, και μιά από τις πλέον αμφιλεγόμενες εταιρείες στην ιστορία της βιομηχανίας. Το βιβλίο αυτό βασίζεται σε ανέκδοτα ντοκουμέντα, σε μαρτυρίες θυμάτων, επιστημόνων και πολιτικών και αποκαλύπτει το ρόλο της Monsanto στην παγκόσμια εξάπλωση των μεταλλαγμένων, χωρίς κάνεναν ουσιώδη έλεγχο των επιπτώσεών τους στη φύση και την ανθρώπινη υγεία και σε πλανητική κλίμακα.

Από αυτά που μαθαίνω και πληροφορούμαι, στο άμεσο μέλλον σχεδόν όλες οι τροφές θα είναι μεταλλαγμένες, θα απαγορευτούν τα συμπληρώματα διατροφής, οι βιταμίνες κλπ. οπότε, όλοι θα είμαστε "υποχρεωμένοι" να τρώμε από τα μολυσμένα και μεταλλαγμένα προϊόντα. Σ' αυτό θα παίξει σημαντικό ρόλο η  ενεργοποίηση του κώδικα Alimentarius. Στην Ελλάδα έρχεται αυτό το νομοσχέδιο τον Απρίλιο του 2011. Θα ερευνήσω περισσότερο το θέμα και θα γράφω εδώ ότι πληροφορίες βρίσκω. Προς το παρόν παραθέτω κάποια links για τον κώδικα Alimentarius.
Codex Alimentarius: Το απόλυτο διατροφικό μέσο μαζικής εξόντωσης ;
Codex Alimentarius: Ο έλεγχος του πληθυσμού μέσω της διατροφής έρχεται και στην Ελλάδα! (Διατροφικές Γενοκτονίες!)
Αντίσταση στον Κώδικα Διατροφής Codex Alimentarius

Να σημειώσω ότι δεν είναι ανάγκη να μας πιάσει πανικός. Αλλά αυτό που χρειάζεται είναι να πληροφορηθούμε για το τι πρόκεται να γίνει και να λάβουμε τα μέτρα μας. Δεν είναι βέβαια εφικτό για τη μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού να έχει τη δικιά του φάρμα και το δικό του αγρόκτημα για να ξέρει τι τρώει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Μπορούμε για παράδειγμα να υποστηρίξουμε αυτούς που κάνουν βιολογικές καλλιέργειες.

Όσοι έχετε ψάξει το θέμα κι έχετε να προσθέσετε περισσότερα στοιχεία, μπορείτε να τα προσθέσετε σαν σχόλια εδώ.

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

ΧΗΜΙΚΕΣ ΟΥΡΕΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ - CHEM TRAILS

Θά έχετε δει πολλές φορές στον ουρανό τον τελευταίο καιρό, "ουρές" από αεροπλάνα που μένουν εκει για όλη τη μέρα. Όταν τις πρωτοαντίκρυσα σκέφτηκα ότι είναι απλές "ουρές" που αφήνουν τα αεροπλάνα και περίμενα κάποια στιγμή να φύγουν. Βλέποντας όμως ότι παραμένουν επίμονα, αντί να εξαφανίζονται,  άρχισα να αναρωτιέμαι τι μπορεί να είναι, αφού δεν τις είχα ποτέ άλλοτε δει σε όλα τα προηγούμενα χρόνια της ζωής μου. Όταν πρωτοάκουσα λοιπόν για τους αεροψεκασμούς και όλη την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτούς, έκανα αμέσως τη σύνδεση με αυτά που είχα δει και άρχισα να το ψάχνω. Εδώ θα περιγράψω εν συντομία αυτά που βρήκα και θα δώσω μερικά links για να το ψάξει κάποιος περισσότερο αν ενδιαφέρεται.



Οι ουρές αυτές είναι χημικές (chem trails) και σχηματίζονται από τα χημικά που ρίχνουν αεροπλάνα με 'επίσημο' σκοπό να εμποδίσουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου (βλ. Geo-engineering).  Συνήθως ψεκάζουν σε γραμμές παράλληλες ή μπακλαβωτά (αλλά δεν γίνεται πάντα έτσι) και λένε ότι έτσι γυρίζουν τη θερμική ενέργεια προς τα πίσω. Αλλά η αλήθεια είναι ότι με αυτό το πλέγμα που δημιουργείται, αυτό που ανακλάται είναι η φωτεινή ενέργεια. Η θερμική ενέργεια όχι μόνο δεν ανακλάται προς τα πάνω, αλλά εστιάζεται προς τα κάτω, δηλαδή εντείνεται το φαινόμενο το θερμοκηπίου. Επομένως, σίγουρα ο λόγος γι αυτούς τους ψεκασμούς δεν είναι ο έλεγχος του φαινόμενου του θερμοκηπίου.

Αυτοί οι ψεκασμοί έχουν ενταθεί σε πολλά μέρη του κόσμου και ιδιαίτερα στην Αμερική και στην Ευρώπη. Οι ουσίες που περιέχονται σ' αυτούς τους ψεκασμούς είναι οξείδια αλουμινίου και βαρίου που είναι πολύ επιβλαβή για την υγεία καθώς και scopolamine που μπορεί να αλλάξει τη συνείδηση του ανθρώπου.

Γιατί όμως μας ψεκάζουν; Λέγεται ότι ψεκάζουν ιώσεις και μετά ψεκάζουν την αντιβίωση και έτσι πειραματίζονται. Επίσης, λέγεται ότι o στόχος είναι να κρατήσουν τους λαούς υποτονικούς και παθητικούς κι έτσι να περάσουν οτιδήποτε νόμους και αποφάσεις θέλουν (μπήκαμε στο ΔΝΤ χωρίς κανένας μας να αντιδράσει γιατί ο κόσμος είχε πειστεί ότι δεν υπάρχει άλλη λύση). Η κατάθλιψη και η παραίτηση αυξάνουν ιδιαίτερα. Παρατηρείστε πως αισθάνεστε μετά από τέτοιους ψεκασμούς, αν έχετε πονοκέφαλο, πόνο ή τσούξιμο στα μάτια, αν σας πέφτει η διάθεση χωρίς λόγο, αν αρχίζετε να σκέφτεστε αρνητικά χωρίς προφανή αιτία κλπ. Επίσης, είναι πολύ σύνηθες να ψεκάζουν πριν τις εκλογές (αυτό κάνανε και τώρα όχι μόνο εδώ αλλά και στην Αμερική) για να επηρεάζουν τις ψήφους προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Υπάρχει ένα ενδιαφέρον video όπου κάποιοι επιστήμονες δίνουν κάποιες εξηγήσεις γι αυτό το φαινόμενο.

Θα ήταν παράλειψη αν δεν ανέφερα ότι οι γνώμες των επιστημόνων διαφέρουν. Υπάρχει μια μερίδα επιστημόνων που δεν δέχονται καν αυτό το φαινόμενο. Θεωρούν απλά ότι είναι οι 'φυσιολογικές' ουρές που κάνουν τα αεροπλάνα όταν πετάνε [παρότι οι πιλότοι εκπαιδεύονται ειδικά για να μην αφήνουν ουρές όταν πετάνε - απ ότι μας είπε φίλος πιλότος] και ότι είναι απλά θέμα ατμοσφαιρικών ρύπων. Αυτοί λοιπόν οι επιστήμονες θεωρούν γραφικούς και συνομοσιωλόγους όσους ισχυρίζονται τα παραπάνω.

Υπάρχει άλλη μερίδα που ναι μεν, δέχονται αυτό το φαινόμενο, αλλά ισχυρίζονται ότι είναι για να εμποδίσουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου το λεγόμενο Geo-engineering, όπως ανέφερα παραπάνω.

Και υπάρχει και η τρίτη μερίδα, που βλέπουν ότι όλα αυτά γίνονται για να αλλάξουν τη συνείδηση των ανθρώπων, να τους κάνουν παθητικούς κλπ. και να περάσουν όσους νόμους θέλουν που περιορίζουν την ανθρώπινη ελευθερία (με την παθητική συγκατάθεσή μας). Γιατί βρισκόμαστε σε μια εποχή που αλλάζει η ενέργεια σε όλο το πλανήτη μας και όλο και περισσότερα πράγματα έρχονται στην επιφάνεια. Αυτοί που δεν θέλουν να αλλάξει το status quo (π.χ. οι μεγάλες επιχειρήσεις που κινούν το χρήμα σε όλο τον κόσμο και ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις), προσπαθούν με όποιο τρόπο μπορούν να μας κάνουν να μη βλέπουμε και να μην ακούμε
(ο ένας τρόπος είναι οι αεροψεκασμοί, άλλος είναι τα υποσυνείδητα μηνύματα που μεταδίδονται με την τηλεόραση, τα cartoons, τα video games κλπ.)

Μιά ενδιαφέρουσα ταινία γι αυτό το φαινόμενο με τίτλο "What in the world are they spraying?" έχει ανεβεί στο youtube με ελληνικούς υπότιτλους και τίτλο Τι στο καλό ψεκάζουν?

Βρισκόμαστε στην εποχή της πληροφόρησης. Οπότε, ο καθένας μπορεί να ψάξει, να βρει πληροφορίες και να αποφασίσει τι είναι αυτό που νοιώθει
μέσα του ότι είναι Αληθινό. Πολλές φορές όμως η Αλήθεια είναι διαφορετική με την επικρατούσα άποψη, και γι αυτό γελοιοποιείται ή καταδικάζεται. Όμως η Αλήθεια παραμένει Αλήθεια. Πριν από μερικούς αιώνες γελοιοποιούσαν και καταδίκαζαν όποιον τολμούσε να ισχυριστεί ότι η γη δεν είναι επίπεδη. Αυτό όμως δεν επηρέασε την Αλήθεια.

Ας ψάξουμε λοιπόν, ας νοιώσουμε, ας σταματήσουμε να είμαστε παθητικοί και να θεωρούμε ως αλήθεια την επικρατούσα άποψη των κυβερνήσεων, των μεγάλων επιχειρήσεων, της θρησκείας, της επιστήμης, κι ας φέρουμε τον εαυτό μας στο σημείο να μπορούμε να έχουμε ορθή κρίση, για να νοιώσουμε και να σεβαστούμε την Αλήθεια μέσα μας, έστω κι αν δεν μπορούμε για την ώρα να την αποδείξουμε με τους ισχύοντες περιοριστικούς και περιορισμένους επιστημονικούς νόμους. Ίσως με αυτό τον τρόπο εξελιχθεί και πιο γρήγορα η Επιστήμη.

Η Γνώση είναι Δύναμη, γιατί όταν ξέρεις, έχεις επιλογή και σταματάς να είσαι θύμα.


Καλή συνέχεια στο ταξίδι σας, με πολλή αγάπη

Μιά άλλη αλήθεια για το Γάλα

Το Γάλα μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα στην υγεία. Είναι μύθος ότι βοηθά στην οστεοπόρωση. Το μόνο γάλα που χρειάζεται να πίνουμε είναι το μητρικό.
Έχω ένα αρχείο pdf που περιέχει πολλές εμπεριστατωμένες πληροφορίες γι αυτό. Μιάς και δεν έχω βρει τρόπο να το αναρτήσω εδώ, όποιος ενδιαφέρεται να το διαβάσει, ας μου πει για να του το στείλω με e-mail.